دانلود تحقیق سیستم های رادیویی موبایل

دانلود سیستم های رادیویی موبایل

سیستم های رادیویی موبایل

مقدمه

در اوایل دهه ۷۰، اندیشه #سیستمهای_رادیویی_موبایل مبتنی بر سلول (Cell) در “آزمایشگاههای بل” آمریکا شکل گرفت. اما چنین سیستمهایی تا یک دهه بعد برای استفاده تجاری عرضه نشدند. در خلال اولین سالهای دهه ۸۰، سیستمهای تلفن سلولی #آنالوگ با رشد سریعی در اروپا بویژه در کشورهای اسکاندیناوی و انگلستان مواجه شدند.

این سیستمها از باندهای فرکانسی ۸۰۰ مگاهرتز (۸۰۶ تا ۹۰۲ مگاهرتز) و ۹/۱ گیگاهرتز (۱۸۵۰ تا ۱۹۹۰ مگاهرتز) استفاده می کنند. فرکانسهای ۹/۱ گیگاهرتز به PCS (سرویسهای ارتباط شخصی) اختصاص دارند اما بسیاری از سیستمهای سلولی، چنین فرکانسی را بعنوان مجموعه قابلیتهای PCS در سرویس Voice-Centric بکار می‌برند.

سیستمهای سلولی قدیمی و نسل اول از نوع آنالوگ بودند که با فرکانسهای ۸۰۰ مگاهرتز کار می کردند. بعداً و با توسعه سیستمها فرکانسهای ۸/۱ گیگاهرتز و در قسمتهایی از شمال آمریکا، فرکانسهای ۹/۱ گیگاهرتز مورد استفاده قرار گرفتند.

حدود ده سال بعد با اولین #موبایل_دیجیتالی در شبکه های سوئیچینگ- مدار، نسل دوم پدیدار شد. این سیستمها از کیفیت بهتر صدا، ظرفیت بیشتر، نیاز به نیروی برق کمتر و قابلیتهای برقراری ارتباط جهانی برخوردار بودند. این سیستمها هم با فرکانسهای ۸۰۰ مگاهرتز و هم با باندهای PCS کار می کردند. #سیستمهای_موبایل_سلولی از سه روش متفاوت برای به اشتراک گذاردن طیف RF (امواج رادیویی) استفاده می کنند:

– دسترسی چندگانه تقسیم فرکانس (FDAM)

– دسترسی چندگانه تقسیم زمان (TDMA)

– دسترسی چندگانه تقسیم کد (CDMA)

از سه روش فوق، TDMA و CDMA روشهای غالب و رایج می باشند.

با پیشرفت سریع، کار به جایی رسید که به دلیل عدم و جود قوانین استاندارد شده، هر شرکت سیستم خاص خود را بوجود آورد. عواقب نامطلوب این اتفاق، بوجود آمده بازاری چند پاره بود که هر قطعه فرضی از تجهیزات آن، تنها در محدوده مرزی کشور سازنده کار می کرد. به منظور غلبه بر این مشکل، در سال ۱۹۸۲، کنفرانس پست و مخابرات راه دور اروپا (CEPT) گروه ویژه موبایل (GSM) را تشکیل داد. تا یک سیستم رادیویی موبایل سلولی یکسان را در سطح کل اروپا ایجاد نماید.

سیستم استاندارد می بایست معیارهای مشخصی را دارا باشد که عبارت بودند از:

– کارآیی طیف فرکانس

– برقراری ارتباط و تغییر آن بصورت بین‌المللی

– هزینه های کم برای سیستم موبایل و ایستگاههای اصلی

– کیفیت صوتی خوب

– سازگاری با سیستمهای دیگر از قبیل ISDN (#سرویسهای_شبکه_مجتمع_دیجیتالی)

– امکان پشتیبانی از سرویسهای جدید

مقرر شد که #سیستم_GSM با استفاده از تکنولوژی دیجیتال ایجاد گردد. متعاقب آن مخفف GSM به مترادف عبارت “#سیستم_جهانی_برای_ارتباطات_موبایل” تبدیل شد. در سال ۱۹۸۹ مسئولیت رسیدگی مشخصات استاندارد GSM از CEPT به “موسسه استانداردهای مخابراتی اروپا” (ETSI) واگذار شد.

فاز اول مشخصات GSM، یکسال بعد منتشر گردید، اما استفاده تجاری از سیستم تا اواسط سال ۱۹۹۱ شروع نشد. در سال ۱۹۹۵ مشخصات فاز دوم تا سطح پوشش نواحی شهری توسعه یافت و تا آخر همان سال نزدیک به ۱۲۰ شبکه در حدود ۷۰ ناحیه جغرافیایی در حال کار بودند.

با شروع هزاره جدید و عبور از موانع متعددی در این مسیر، پیشرفتهای مهمی در حرکت بسوی سرویسهای به اصطلاح نسل سوم ۳G صورت گرفت:

– تعداد مشترکین GSM در تمام دنیا به مقدار تخمینی ۱۶۵ میلیون نفر بالغ شد.

– اولین شبکه های GPRS یعنی گامی اساسی به سوی شبکه های ۳G بوجود آمد.

– اولین سیستمهای آزمایشگاهی WAP دراروپا در حال راه اندازی بودند.

– تا سال ۲۰۰۱ وعده همکاری یکپارچه میان سیستمها، یعنی دنیای بی سیم و دنیای #کامپیوتر/ #اینترنت و سرویسهای جدید موجود (نظیر Video on Demand)، از هر زمان دیگری به حقیقت نزدیکتر شد.